از دیگر کاربرد های پرینتر سه بعدی در زمینه ی پزشکی، می توان به طراحی مدل های اندامی بدن با ویزگی های زیستس مشابه اشاره کرد. در این روش برای درک بهتر اختلال در یک ناحیه از بدن و توضیح شماتیک ناهنجاری مورد نظر به بیمار و نیز آمادگی هر چه بیشتر پزشک در فرآیند پیش از عمل جراحی، می توان از از مدل های دقیق آن اندام که توسط عکس برداری های سه بعدی و یا مدل سازی پیشرفته به دست آمده، بهره جست.

این مدل های پرینت شده غالبا دارای بیشترین شباهت مکانیکی و زیستی به اندام طبیعی می باشند و به دو دسته ی کلی تقسیم می شوند:

  • مدل کلی: مدلی که یک شمای عمومی یک اندام را نشان می دهد و مدل اندام مختص به یک شخص خاص نیست.
  • مدل خاص یا سفارشی: مدل ساخته شده بر اساس اطلاعات فردی یک بیمار خاص