عصای ارگونومی آرم رست

عصای ارگونومیک آرم رست ابزاری کمکی برای راه رفتن است که بر خلاف عصاهای معمولی که مچ دست را درگیر می کنند، با قرار گرفتن زیر محور بازو، فشار و وزن را از مچ و آرنج برداشته و به آن آزادی عمل می دهد. ویژگی ها:
1- این اختراع اولین نمونه ای است که تمام مواردی که راحتی بدن فرد آسیب دیده را تامین می کنند به طور یکجا و متمرکز در آن گنجانده شده است.
2- استفاده از فرم آناتومیکی برای دست در برابر ضربات ناگهانی.
3- طراحی مطابق با شکل بدن و آنتروپومتری انسان.
4- استفاده از ابعاد بدن آسیب دیدگان ایرانی در طراحی.
5- استفاده از پشتیبان ساعد که احتمال به وجودآمدن درد در دست، مچ دست و زیر بغل را از بین می برد.
6- وجود قابلیت رهاسازی دست در هنگام عدم استفاده از عصا
7- تسمه های بازویی قابل انعطاف
8- استفاده از پشتیبان بازویی کاملا چسبیده به بازو
9- قابل تنظیم برای ارتفاع های متفاوت
10- وجود پایه های ضد ضربه در انتهای عصا
11- امکان تعویض پایه های انتهای عصا
12- استفاده از کفی الاستیک و ضد لغزش برای پشتیبان ساعد
13- قرارگیری مچ دست بر روی یک دسته افقی با قابلیت دوران
14- توزیع وزن بدن برروی مچ و آرنج و ساعد
15- افزایش سرعت در حرکت به دلیل طراحی ارگونومیک
16- کمک به بهینه سازی انرژی حین راه رفتن
17- ایجاد تعادل حین ایستایی و جلوگیری از افتادن با توجه به طراحی ارگونومیک
18- سبک بودن
19- ظاهر زیبا

عصا معمولا برای کسی استفاده می شود که دچار درد یا ضعف در ۱ یا ۲ پاست یا مشکل حفظ تعادل دارد. بیماری هایی مانند آرتروز باعث درد زانو یا مفصل ران می شوند و راه رفتن را برای افراد دشوار و دردناک می کنند. استفاده از عصای معمولی تا حدودی می تواند تحمل وزن در یک پا را کم کند و درد بیمار را کاهش دهد. در کسانی که اختلال تعادل دارند، به خصوص افراد مسن که این مساله در آنها شایع است، استفاده از این وسیله مانع سقوط و زمین خوردن می شود و می تواند از عواقب جدی مانند شکستگی و بستری طولانی مدت و حتی مرگ پیشگیری کند.

     بلندی عصا باید برحسب قد افراد و تا حدود برجستگی کناری استخوان ران باشد به طوری که آرنج حدود ۳۰ ۲۰ درجه خم شود.

     اتصال دسته عصا به تنه آن باید با زاویه حدود ۹۰ درجه و از موارد نرم پوشیده شده باشد. به طوری که تحمل وزن روی دست به راحتی انجام شود. عصا هایی که دسته مستقیم دارند مانند عصای کوهنوردی برای بیماران مناسب نیستند.

     بیمارانی که درد مفصل ران دارند یا به هر دلیلی تحمل وزن برایشان در یک پا دردناک است، هنگام راه رفتن باید عصا را در سمت مقابل پای دردناک به دست بگیرند و هنگام حرکت، عصا و پای دردناک را به جلو ببرند و پس از تکیه بر عصا و تحمل وزن نسبی در پای دردناک، پای سالم را جلو ببرند. در برخی از بیمارانی که آرتروز و در هر دو زانو درد دارند؛ هر سمت که بیمار راحت تر است؛ عصا را دست می گیرد.

    در بیمارانی که لازم است تحمل وزن خیلی کمی روی پای مبتلا داشته باشند یا کلا وضعیت پا هنگام راه رفتن بدون تحمل وزن باشدلازم است از یک جفت عصای زیر بغل استفاده و روش صحیح راه رفتن با آن هم به بیمار آموزش داده شود. انواع دیگر عصاها و وسایل کمکی دیگر هم وجود دارد که هر کدام استفاده خاص خود را دارند و پزشک آنها را برای بیمار تجویز می کند.

عصای توانا با ترکیبی از نمونه های مرسوم و واکرها علاوه بر کمک و بهبود راه رفتن ، ابزاری جهت افزایش قدرت ایستایی و همچنین بالابردن امکان آزادی عمل کار با دست حین استفاده از عصا می باشد.

ساختار عصا متشکل از یک محور آلومینیومی با قابلیت تنظیم ارتفاع است که از پایین به یک کفی الاستیک ضد لغزش متصل شده و از بالا به محور نگه دارنده افقی برای قرار گیری ساعد منتهی می شود.

سطح افقی میان آرنج و مچ دست متشکل از یک پد جذبی و نرم تحمل وزن است که از دوقسمت جداشونده با زاویه جدایی 30 درجه جهت افزایش دامنه حرکتی دست و با لاتنه حین حرکت است. همچنین مچ دست بر روی یک دسته متصل به قسمت جلوی محور افقی قرار می گیرد که این قسمت نیز با قابلیت حرکت دورانی مکانیزم کنترلی و افزایش آزادی حرکت را ایجاد می کند.بریس های منعطف و قابل تنظیم دست را به آرامی در جایگاه قرار گیری ساعدکنترل میکند.

اتصال سطح افقی و محور اصلی عصا به صورت یک منحنی متناسب با الزامات ارگونومیک طراحی شده است که علاوه بر کمک به بهینه سازی انرژی حین راه رفتن به کاربر ، تعادل حین ایستایی و جلوگیری از افتادن را  افزایش می دهد.

عصای ارگونومی آرم رست

ابزاری کمکی برای راه رفتن که بر خلاف عصاهای معمول که مچ دست را درگیر می کنند ، با قرار گرفتن زیر محور بازو، فشار و وزن را از مچ و آرنج برداشته و به آن آزادی عمل می دهد.

عصای توانا با ترکیبی از نمونه های مرسوم و واکرها علاوه بر کمک و بهبود راه رفتن ، ابزاری جهت افزایش قدرت ایستایی و همچنین بالابردن امکان آزادی عمل کار با دست حین استفاده از عصا می باشد.

ساختار عصا متشکل از یک محور آلومینیومی با قابلیت تنظیم ارتفاع است که از پایین به یک کفی الاستیک ضد لغزش متصل شده و از بالا به محور نگه دارنده افقی برای قرار گیری ساعد منتهی می شود.

سطح افقی میان آرنج و مچ دست متشکل از یک پد جذبی و نرم تحمل وزن است که از دوقسمت جداشونده با زاویه جدایی 30 درجه جهت افزایش دامنه حرکتی دست و بالاتنه حین حرکت است. همچنین مچ دست بر روی یک دسته متصل به قسمت جلوی محور افقی قرار می گیرد که این قسمت نیز با قابلیت حرکت دورانی مکانیزم کنترلی و افزایش آزادی حرکت را ایجاد می کند. بریس های منعطف و قابل تنظیم دست را به آرامی در جایگاه قرار گیری ساعدکنترل می کند.

اتصال سطح افقی و محور اصلی عصا به صورت یک منحنی متناسب با الزامات ارگونومیک طراحی شده است که علاوه بر کمک به بهینه سازی انرژی حین راه رفتن به کاربر ، تعادل حین ایستایی و جلوگیری از افتادن را  افزایش می دهد.